Terug naar overzicht

Belval, een utopie à la François Schuiten

Grafiet kleiklinker verenigt en kleurt de wijk

Belval, een utopie à la François Schuiten

Project

Stedelijke herinrichting Terrasse des Hauts-Fourneaux (Belval, Esch-sur-Alzette, Groothertogdom Luxemburg)


Bouwheer

Het Belval-fonds


Landschapsarchitect

Michel Desvigne paysagiste 
Areal Landscape Architecture


Kleiklinker

Decima Grafiet



Meer info over Francois Schuiten

 

Belval, een utopie à la François Schuiten
Achtergrond
 
Hoewel ze gedurende meer dan een eeuw de voornaamste motor van de ontwikkeling van het zuiden van het Groothertogdom Luxemburg was, kende de staalindustrie in de jaren 1980-90 een ernstige terugval. Belval wist niet aan dit lot te ontsnappen: de laatste hoogoven werd uit dienst genomen in 1997. De Luxemburgse regering besloot een deel van deze industriële relikwieën dan maar een nieuw leven te geven. Dit omvangrijke project voorziet een decentralisatie van de industriële infrastructuur en ondersteuning van initiatieven in innovatieve sectoren, om zo de economische activiteit opnieuw aan te zwengelen  en het imago van de regio op te krikken.
 
De eerste heringerichte industriële zone  was die van Belval, een site van 120 hectare met een opvallend potentieel die gelegen is tussen de woonkernen van Esch-sur-Alzette en Sanem. De uitdaging voor de Luxemburgse staat bestaat erin een ware renaissance op poten te zetten via de lancering van een belangrijk bouwprogramma in het belang van de Cité des Sciences, goed voor een investering van 1 miljard euro.
Belval, een utopie à la François Schuiten

Donkere kleiklinker als bindmiddel voor de wijk 

Het project waaraan Vande Moortel met zijn kleiklinkers een bijdrage heeft kunnen leveren, situeert zich in het hart van deze uitgebreide site: de herinrichting van de publieke ruimtes van het Terrasse des Hauts Fourneaux, waar een twintigtal gebouwen staan die samen la Cité des Sciences vormen. Het Belval-fonds, de opdrachtgever in kwestie, vertrouwde het ontwerp ervan toe aan de Franse landschapsarchitect Michel Desvigne, die voor de gelegenheid samenwerkte met het Luxemburgse bureau AREAL.

Michel Desvigne legt zelf uit hoe hij deze 40.000 m² grote ruimte heeft vormgegeven: «Het is een opeenvolging van pleinen die je toelaten om je ongedwongen van de ene plek naar de andere te bewegen. Soms lopen deze pleinen door tot onder de gebouwen, zodat je een uitzonderlijk zicht krijgt op de mix tussen binnen en buiten. Deze publieke ruimte nodigt je uit om van het ene naar het andere gebouw te gaan. Het eerste element dat je opmerkt, is die grote, monolithische straatpartij. Een bekleding in kleiklinkers; zeer horizontaal, diep en warm.  

Belval, een utopie à la François Schuiten

En op deze straatpartij grote waterspiegels…» De ijzeren borduur van de bassins verraadt dat we ons op een staalnijverheidssite bevinden.

«Tot slot zijn er de uitzonderlijke wintertuinen met overvloedige beplanting die het meubilair en de andere uitrustingen overkragen. Dat is volgens mij de essentie: bestrating, pleinen, wintertuinen, watertapijten… en overal dat diepteperspectief dat een beeld van stedelijke verticaliteit oproept.»

De inrichtingen, de brede voegen en de rechte goten benadrukken de uitgestrekte perspectieven die de site zo typeren. 

Belval, een utopie à la François Schuiten

De Place de l’Université fungeert met zijn hoge bomen als overgang tussen de hoogovens en de omringende natuur, die erg dichtbij is.  

Eens de avond gevallen is, wordt het geheel in de kijker geplaatst aan de hand van een knappe verlichtingsinstallatie (bouwheer: Ingo Maurer) die inspeelt op de nuances van een gemodelleerd licht met een zwakke, maar steeds toereikende intensiteit. Deze versterkt op subtiele wijze de diepte van de ruimtes en de prominente aanwezigheid van de industriële bakens. 

Belval, een utopie à la François Schuiten
Maar ook overdag speelt licht een cruciale rol in deze uitzonderlijke setting. De Grafiet kleiklinker die gebruikt is om de straatpartij te bekleden, heeft hier een belangrijk aandeel in doordat hij het licht reflecteert, ongeacht of het nu van natuurlijke of kunstmatige aard is. 
 
Een spel van weerspiegelingen dat de natuurlijke of gebouwde elementen van de publieke ruimte extra in de verf zet. Door voor de ‘reflecterende’ eigenschappen van deze klinker te opteren, is de architect erin geslaagd om een somber industrieel terrein om te vormen tot een geschikt decor voor een knap lichtspel.

 

Op zoek naar meer inspiratie

voor uw project?

Vraag onze brochures aan en ontdek tal van unieke toepassingen!